Στη Σπύρου Μερκούρη απόγευμα Ιούνη , απίστευτο
μποτιλιάρισμα μέχρι τον Προφήτη Ηλία.
Χαζεύω το άλσος, το κόσμο στο δρόμο και …τα
μπαλκόνια στις πολυκατοικίες…
Αυτές οι πολυκατοικίες του Παγκρατιού ..έχουν κάτι
το ξεχωριστό ..χτισμενές το 50 και το 60 ,
στέκουν λαβωμένες οι περισσότερες απ΄το χρόνο ..χωρίς κανένα συμμάζεμα στην όψη
,
σα
ρυτιδιασμένες και γερασμένες γυναίκες
Ενας γέροντας στον πρώτο όροφο ,
σε βεραντάκι δύο μέτρων πάει περαδώθε με το Πί … τρεμάμενος ,
γιατί
μάλλον.. έτσι τούπε ο γιατρός..
Κάποτε και ο γέροντας και το βεραντάκι του,
είχαν ζωή ,
νιότη .
τώρα γέρασαν
και πεθαίνουν μαζί …
Στο Παγκράτι πρωτοπήγα το 1974 ..έμενε η φίλη μου η
Αντα … ήταν όμορφο τότε.
τώρα όλα παλιά και γερικά μου φαίνονται.
Αυτό το απόγευμα σαν …. να αγκομαχάει η
ζωή,
γερασμενη , στην ανηφορίτσα του Προφήτη Ηλία.
ΠΑΓΚΡΑΤΙ
