Χθές στη βουλή έπεσε η αυλαία του έργου της ελπίδας .
Οι τελευταίες πράξεις παίχτηκαν το τελευταίο πεντάμηνο,
αλλα ολοι περιμέναμε την μεγάλη ανατροπή στην πολιτική
μέχρι την τελευταία στιγμή.
Αλήθεια τι περιμέναμε ένα θαύμα?
Ενα απίθανο βομβαρδισμό θυμού, αγανάκτησης , απελπισίας,
απαγοήτευσης και λύπης διατρέχει όλα τα δημοσιεύματα
διαδικτυακά και μή , επωνύμων και ανωνύμων, που είχαν
επενδύσει συναισθηματικά και πολιτικά στην πολιτική
ΣΥΡΙΖΑ.
Ομως ελάχιστα ρεαλιστής να είναι κάποιος αμέσως
διαπιστώνει ότι η διαπραγμάτευση γίνονταν χωρίς
εναλλακτική λύση , χωρίς δίχτυ ασφαλείας στο ΟΧΙ της
τρόϊκας.
Το ΟΧΙ των Βρυξελλών ήλθε και απέναντι σ ́αυτό
βάλαμε ένα ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ αφού σε μία
εβδομάδα το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ.
Το χειρότερο ομως είναι ότι αυτοί που μεθόδευσαν το
δημοψήφισμα η εγνώριζαν εξ αρχής ότι το ΟΧΙ θα γίνει
ΝΑΙ και το έκρυβαν η το αγνοούσαν που σημαίνει ότι είναι
εντελώς άσχετοι .
Δηλαδή μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα με τις δύο αυτές
εκδοχές διότι εγώ αλλη δεν βλέπω.
Συμπέρασμα για άλλη μία φορά είναι οτι με ΕΥΧΟΛΟΓΙΑ ,
ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥΣ και ΟΝΕΙΡΑ δεν εξυπηρετούνται οι
πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες.
Θέλουν ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ.
Ωφειλαν τουλάχιστον όσοι χθές ψήφισαν ΟΧΙ , ΠΑΡΩΝ η
απουσίασαν για να μην ψηφίσουν ,Να έχουν επεξεργασθεί
και άλλες λύσεις στο ΟΧΙ των Βρυξελλών.
Απεδείχθη οτι ολη η ηγετική ομάδα λειτούργησε σαν τις
μωρές παρθένες του Ευαγγελίου.
Τώρα τι μένει να γίνει , να στηριχθεί αυτή η κυβέρνηση να
δώσει κάποια λύση τουλάχιστον σε κοινωνικά θέματα
[καταπολέμηση διαπλοκής, αξιοκρατία κλπ],διότι εκεί έχει –
θέλω να ελπίζω- το ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ακόμη, και ό,τι
περισώσει απ ́τα ρημαγμένα οικονομικά.
ΜΑΡΙΑ ΝΤΟΥΜΑ
