Αναστάτωση στο χωριό. Ετοιμασία για το ξενιτεμό.
Εργάτες στην μεταπολεμική Γερμανία. Αυτή η ίδια Γερμανία που τους ρήμαξε μόλις πριν από δέκα χρόνια! Κλάματα και βιασύνη.
Ρούχα και μικροαντικείμενα στιβάζονται σε μια βαλίτσα
Τα μικρά μαζεύονται γύρω απ΄ τον πατέρα. Τον ακουμπούν, του πιάνουν τα χέρια, τον κοιτούν να τον χορτάσουν. Φοβούνται ότι μπορεί να μη τον ξαναδούν. Τόσο μακριά που θα πάει.
Η μάνα σκυφτή κλαίει βουβά. Τον φωνάζουν οι άλλοι χωριανοί. Ξεκίνησαν σε λίγο θα περάσει το λεωφορείο.
Παίρνει τη βαλίτσα, κοντοστέκεται κοιτάει ένα γύρω και ξεκινάει. Τα μικρά γύρω του σαν κλωσσόπουλα. Αυτή παρά δίπλα σοβαρή και θλιμμένη.
Βγαίνει αρχίζει να κατηφορίζει προς τη δημοσιά Οι άλλοι έχουν ήδη φθάσει στα ριζά του δρόμου και κάθονται στην άκρη της δημοσιάς.
Αυτός μια κοιτάει πίσω μία μπρός. Σαν να μη βιάζεται. Στη μέση του δρόμου σταματάει. Αφήνει κάτω τη βαλίτσα και κοιτάει τα μικρά του που μείναν στην αρχή του δρόμου με τη μάνα να τον κοιτούν βουβά. Γυρίζει κοιτάει πάλι τους άλλους που τον περιμένουν.
Το λεωφορείο έχει αρχίσει να φαίνεται στο φιδωτό του μακρινού λόφου. Παίρνει τη βαλίτσα στο χέρι και αρχίζει να ανεβαίνει, αντί να κατεβαίνει το δρομάκι. Αφήνει πίσω τους άλλους και τη Γερμανία.
Δεν άντεξε να τους αφήσει πίσω μόνους. Δεν άντεξε να φύγει μόνος.
Σε λίγο τους έβλεπε έναν-έναν να χαιρετούν και να ανεβαίνουν στο λεωφορείο της ξενιτιάς. Αγκάλιασε τα μικρά του και έσφιξε το χέρι της.
Η είδηση ότι η Μέρκελ δεν δέχεται το κορονο-ομόλογο απ΄ το πρωί σε όλα τα κανάλια, τον επανέφερε στο σήμερα.
Ασιχτίρ Γερμανία ψιθύρισε ….και βγήκε στην βεράντα να αναπνεύσει καθαρό αέρα.
