Νομικά Τετράδια | Μαρία Ντούμα

Ηταν ζευγαράκι ,τόσο αγαπημένο! Αυτός ένας αλητάκος αδεσποτούλης. Αυτή μια κυρία του σαλονιού ,χαμένη,με το ξεφτισμένο κολλάρο στο λαιμό   .παλιές δόξες .. Παντού μαζί […]

Στης μέρας το τελείωμα φοβόσουν, στο άπλωμα της  νύχτας , παιδί γινόσουν. Το χέρι της έψαχνες, Να σε κρατήσει, Μη το σκοτάδι Σ’ αφανίσει.

Σημερα σε ολο το ταξίδι με το αεροπλάνο μια κυρία θρηνούσε την 39χρονη ανηψιά της, μητέρα τεσσάρων παιδιών που το πρωί πέθανε από καρκίνο . πήγαινε […]

Ηταν σχεδόν καθημερινό   την οκταετία εκείνη το δρομολόγιο για την Ευελπίδων. Κάθε μέρα στο κτίριο 3 με δίκες αυτοκινήτων. Ήμουν συνεργάτης-δικηγόρος σε ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

Την πήρα από την Σανταρόζα  το 1981 ,μπορεί και το 80 ,δεν θυμάμαι καλά.Μόλις είχα γίνει δικηγόρος … και τι δικηγόρος θάμουν …χωρίς γραφομηχανή?

Τα δυό σπουργίτια Αφήσανε το στέκι στη βεράντα.

Δεν του άρεσε να μιλάει. Στις επαφές του αρκούνταν σε μονολεκτικές απαντήσεις και σε κάποιες.. χειρονομίες.

Ημουν  19  ετών και ενώ φοιτούσα στην Νομική Αθηνών έψαχνα να βρώ εργασία για τα έξοδά μου. Ετσι –μέσω των ΜΙΚΡΩΝ ΑΓΓΕΛΙΩΝ-  γνώρισα…. τον κο […]

Εχω ακούσει, χωρίς να ξέρω την πατρότητα της φράσης,  ότι ΠΑΤΡΙΔΑ είναι τα ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ μας. Εκεί στα παιδικά μας χρόνια που η ΜΑΓΕΙΑ με […]

Εκείνη τη χρονιά  της δεκαετίας του 60 τα βακούφια τα πήραμε εμείς. Να μαζέψουμε όλες τις ελιές της εκκλησίας και να κρατήσουμε το μισό λάδι. […]

Μπήκε στο σωστό  λεωφορείο  από τύχη, Αυτό  που πήγαινε στο FONTAINEBLEAU {!!???]

Πόσο επίπονο και δύσκολο είναι  να βγείς από μια κατάσταση και να μπείς σε  μιά άλλη.. δηλαδή ουσιαστικά να δείς τα κακά που σου φέρνει […]