Το λεωφορείο αγκομαχούσε στην ανηφόρα.
Αφηνε πίσω του
σύννεφα σκόνης ,
και βρώμας από το καύσιμο.
Αυτη ηταν ετοιμόγεννη,
στην πίσω θέση,
στην γαλαρία του λεωφορείου.
Εκλαιγε και ντρεπόταν.
Δεν θα
προλάβαινε να φθάσει,
Το παιδί θα γεννιόταν στο δρόμο ,
στο λεωφορείο.
Η φίλη της και η μαμμή
Την κράτησαν να μην πέσει ,
από το τράνταγμα.
Ενας πόνος
και η νέα ζωή
ξεχύθηκε έξω.
Κρατήθηκε, δεν έβγαλε κραυγή,
Και ας σφάδαζε,
από τον πόνο της
γέννας.
Στην άκρη του χωματόδρομου,
το λεωφορείο σταμάτησε .
Ολοι κατέβηκαν.
Οι δύο γυναίκες κράτησαν το παιδί,
ωσπου το άκουσαν να κλαίει,
που γεννήθηκε.
Αυτή δεν γύρισε ουτε να το κοιτάξει.
Κορίτσι είναι ,
μονολόγησε.
Αφήστε το να πεθάνει.
Μ.Ν.
