Πάντα πίστευα ότι ο μισογυνισμός
έχει ρίζα κυρίως… στις γυναίκες και
απ΄αυτές μεταβιβάζεται στους άντρες.
Οι στερημένες
από ελευθερία σκέψης και δράσης γυναίκες
μισούν κυρίως τις γυναίκες που δεν περιορίστηκαν στα
κοινωνικά πρότυπα.
Το συναισθηματικό δε αυτό φορτίο το κουβαλούν και το
μεταφέρουν και στον ψυχισμό των αντρών που έχουν γύρω τους γιούς,αδελφούς και
συζύγους.
Ο Κακογιάννης έδωσε μία εκδοχή του δίπολου των δύο τύπων γυναικών με την Μελίνα
και την υπέροχη Ζουμπουλάκη στην ταινία «
Στέλλα».
Με την αντιπαλότητα αυτών των δύο ομάδων γυναικών ασχολήθηκε και η Κατερίνα Δασκαλάκη σε ένα
μεστό περιεχομένου άρθρο της πρό δεκαετιών στην εφημερίδα ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ. Μου είχε
κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση οτι εστίαζε τόσο πολύ η σπουδαία αυτή δημοσιογράφος
στον ρόλο της μάνας. Κατάληγε στο ότι πίσω από κάθε μισογύνη άνδρα κρύβεται ο
μισογυνισμός της μάνας του.
Εγώ πιστεύω ότι κάτι ανάλογο λειτούργησε πρόσφατα και με την παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου
στην πολιτική ζωή.
Μου έκανε εντύπωση ότι γυναίκες απολιτίκ εστίαζαν μία τόσο απαξιωτική κριτική εναντίον
της με μοναδικό κίνητρο το οτι ήταν ΓΥΝΑΙΚΑ . Κατά την λογική τους, εφόσον δεν
ήταν ΥΠΑΚΟΥΗ και …είχε λόγο αντίρρησης και αμφισβήτησης, είχε πρόβλημα ως γυναίκα και μάλλον …ψυχολογικό. Εννοείται ότι αυτό καλλιεργήθηκε και για
πολιτικές σκοπιμότητες αλλά δεν είναι
της παρούσης.
Ομως για να καταλάβουμε το μέγεθος του μισογυνισμού
που υπάρχει γύρω μας ακόμη, απλώς ας
σκεφτούμε ότι αν στην θέση της Κωνσταντοπούλου ήταν ένας άντρας είναι βέβαιο
ότι ..ο γυναικείος τουλάχιστον πληθυσμός δεν θα είχε καμμία ένσταση. Αντίθετα μάλιστα ένας μεγάλος αριθμός θα
επικροτούσε και θα το έβλεπε ώς δυναμισμό.
ΜΝΤ
