Είναι απόγευμα μόνη στην πόλη ψάχνοντας να βρώ φωτοτυπικό πήγα σε ολα τα στενά στο κέντρο του Ηρακλείου.
Πολύ τσιμέντο και άναρχη δόμηση με έλλειψη αισθητικής.
Απ΄τις χειρότερες πόλεις.
Εχει μόνο κάποιες μεμονωμένες γωνιές που έχουν κάποια χάρη.
Εκπληξη ήταν η κυρία του φωτοτυπικού.
Στην τρίχα περιποιημένη ..με λεπτομέρεια φροντισμένη.
Μεγάλη πάνω από τα 65 με ρυτιδιασμένο πρόσωπο κάτω απ΄το φτηνό μέικαπ.
Μελαγχόλησα όπως την παρατηρούσα.
Εδειχνε απελπισμένα πόσο ήθελε να φαίνεται νέα και ωραία.
Ομως όλη η κοκεταρία δεν της προσέθετε τίποτα.
Μόνο έδειχνε ακόμη πιό πολύ ….
τη μεγάλη αγωνία της να κρατηθεί ελκυστική κόντρα στους νόμους της φύσης.
Τελικά είναι πολύ δύσκολο να ακολουθεί το μυαλό την ηλικία και να μήν μένεις δεκαετίες πίσω στην σκέψη και στο συναίσθημα.
Να μή παγιδεύονται νεανικές ψυχές σε γέρικα κορμιά.
Ο,τι πιό ψυχοφθόρο για τον άνθρωπο.
