Ζαχαρη

Τώρα που γύριζες,

οδηγόντας στο σκοτάδι,
βράδυ και βροχή,
ένοιωθες το τέλος του κόσμου,
να λιώνεις γλυκά και σύ εκει έξω
σαν ζάχαρη στο νερό,
και δεν θα μείνει τίποτα από σένα,
θα τρέξεις μαζί με το νερό της βροχής
στα ρυάκια του δρόμου και στην θάλασσα.

Μοιράσε το:

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Ειδοποίηση για τα Cookies

Ο ιστότοπός μας χρησιμοποιεί cookies. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι είστε ικανοποιημένοι με αυτό.