Εκεί στις
σταγόνες της βροχής,
στην άκρη του
δρόμου
γελούσες κι ομόρφυνες.
Η ζωή ήταν γλυκειά κι ωραία.
Τα σύννεφα σε κοίταζαν,
απορημένα.
Αλλόκοτα τους φάνηκαν τα γέλια σου,
στη βροχή.
Ο αέρας σε
προσπέρασε ,
κάτι σου είπε θυμωμένος
,
αδιάφορα τον
κοίταξες ,
οι ματιές σας μόνο διασταυρώθηκαν.
Σύννεφα και αέρας
ζήλεψαν
Την αγκαλιά της βροχής,
Εκεί στην άκρη του δρόμου.
1/12/15
