Νομικά Τετράδια | Μαρία Ντούμα

Οταν  απόγευμα ακούω  τη καμπάνα , πάντα  γλυκαίνει  η ψυχή μου. Θυμάμαι τον ήχο, αδύναμο  και καρτερικό, μιας αλλης εκκλησίας, πολύ μικρής κ’  ασήμαντης αυτής των παιδικών μου  χρόνων .   […]

Θα μπορούσα τώρα  να πώ ότι έζησα τη ζωή μιας άλλης. Αλλα ηθελα και άλλα έκανα.

Αντάρα σκέπασε τα  βουνά  γύρω απ’ το χωριό. Βράδυαζε. Η βροχή  ολο και δυνάμωνε. Ορεινή Θεσσαλία 1963. Μαζεύτηκαν γύρω από τη φωτιά  που σιγόσβηνε  γιατί […]

“………..Και το γνέψιμο στη Μάνα?   Γιατί της κουνάω τώρα το χέρι αφού χρόνο με το χρόνο ζούσα μαζί  της σε μια σχέση αδιάκοπης εχθρότητας? […]

Στις  σκοτεινές γωνίες της ψυχής σου, εκεί  φωλιάζουν , ο φόβος και  ο πόνος, για να γεννήσουν ανθρωπιά , αγάπη και ελπίδα.     Στις    ανηφόρες της […]

Αναρωτιέμαι πολλές φορές πως μερικοί άνθρωποι φτιάχνουν  κάτι διανοητικές και συναισθηματικές κατασκευές, εντελώς εξωπραγματικές  ,βολεύονται μ΄αυτές και δεν θέλουν  με τίποτα να δούν την αλήθεια […]

Ακούστηκε τελευταία   οτι τρελλάθηκε. Δεν βγαίνει από το σπίτι και δεν θέλει κανένα . Χόντρυνε και δεν μετακινείται  εύκολα. Απόρησε ,  ρώτησε γιατί. Ηταν τόσο […]

Θα μας ακολουθούν πάντα. Δεν μπορούμε να φύγουμε απ΄ οσα ζήσαμε.   Ας μείναν πίσω, Στην ομίχλη του Χρόνου, ας χάνουν σιγά-σιγά σχήμα και λάμψη. […]

Ειχαν έλθει στο χωριό από πολύ μακριά,λέγανε οτι ηταν από ένα ακριτικό νησί του Αιγαίου. Αλλα ήθη και συμπεριφορές, ξένες για τους ντόπιους.   Δεν […]

Ας αγαπήσουμε λίγο τα γεράματα, τις ρυτίδες  , τα σκεβρωμένα  κορμιά. Στέκουν  εκει θλιμμένα. και  περιμένουν. Κρύβουν  καλά μέσα τους, λαχτάρα για   το όνειρο, τα νιάτα […]

Η ΖΩΗ Μη σκέπτεσαι μη, Ουτε να αναπνέεις, Θόρυβο κάνουν και τα δυό, Και  εύκολα  την τρομάζουν.

Για ένα διάστημα της φοιτητικής νιότης μου, σαν μέλος κομμουνιστικής οργάνωσης, ήθελα να βλέπω τα πράγματα υπό συγκεκριμένο πρίσμα, αυτό της μονολιθικότητας [έχουμε πάντα δίκιο […]